Najnowsze Wpisy

coś tam... Komentarze (0)
28. grudnia 2008 22:34:00
linkologia.pl spis.pl


I znowu muzyka. I znowu pisanie. Pisanie jako ucieczka. Wypluć. Zapisać. Zapomnieć. Wymazywanie. Wymazywanie. Lupa. Skojarzenia. Jest silniejsza ode mnie. Wraca, zawraca, szczypie, gryzie, przypomina o sobie. Jestem! To ja mam nad tobą władzę. Nie wygrasz z pamięcią. Piszę teraz wspomnienia o pewnym księdzu. Smutna i tkliwa historia, która zamyka się w kilkudziesięciu pozostawionych pożółkłych kartkach. Muzyka z Niebieskiego, gorzka kawa i myśli. Zostało tylko tyle. Nigdy nie zdążył dokończyć historii. Robi to dopiero sentymentalny gówniarz. Wpakować się w czyjś los, domknąć obcą opowieść – niewdzięczne. Pisz swoją - myślę. Napisałem do M. „Mieć Cię na wyciągnięcie ręki, blisko. Móc Cię usłyszeć, dotknąć, przytulić. Kłócić się z Tobą i strzelać fochy. Robić zakupy, kochać się, Duffy słuchać, zadawać głupkowate pytanie <a mogę zapalić?>, czekać na Ciebie w pustym mieszkaniu, denerwować się, czy wszystko gotowe, czy włosy Ci się spodobają. Kupować nowe majtki na sylwestra za pięć dwunasta. Chodzić do kina na filmy, których nienawidzę. Słuchać tych jedynych opowieści. Tęsknię>. Ta historia domknęła się już, ale ciągle nie daje spokoju. Gnije coś w środku. Ta opowieść żąda suplementu. Muzyka z Niebieskiego i najsmutniejszy finał, który Majchrzak uznał za żenadę i kicz. Pierdol się, brzydalu! To najmocniejsza scena jaką kiedykolwiek widziałem. Binoche, która zamyka opowieść łzą. Życie, które odbija się we łzie. I ta, która nigdy nie przemija, poklasku nie szuka – szydzę teraz. Te słowa zgrzypią, śmierdzą goryczą. Erotyczna, mistyczna, matczyna, miłość, której pragnie prostytutka skłócona z ojcem, miłość za którą tęskni obudzony nad ranem małolat, rodząca się miłość matki do dziecka, gdy po raz pierwszy słyszy bicie jego sera. Sączy się jad, złość, rozgoryczenie. Z litery na literę. Z myśli w nową myśl. I ten plakat w tle – całujące się kobiety. Taka też. Też jest! Kurwa! Taka też jest. Mimo że nie wierzycie, że was to boli. Brzydzi. Ta historia nie chce się zamknąć, bo przecież M. mieliśmy tyle wspólnych planów. Pamiętasz Panią Stasię, która miała nam sprzątać. Ja się sprzeciwiłem, bo sam wiesz, że lubię gotować i robić porządki. Tak lubi robić porządki. Porządkować swoje życie. Odchodzić i nagle chcieć powrotu. Tak umiem tylko ja. No i Drohobycz. I lot samolotem. Tyle niezrealizowanych scenariuszy. Tyle nieopowiedzianych historii. Nieodwiedzonych miejsc. Nieujarzmionych emocji. Kurwa. Ta historia się nie zamknęła, M. Muzyka z Niebieskiego. Nocne pisanie jako próba ucieczki. Wypluć. Zapisać. Zabić! Teraz słychać tylko flety. Tylko flety i brak nadziei. Zaraz wejdą smyczki. Pisać bloga, żeby kiedyś powiedzieć Ci: zajrzyj, przeczytaj, zobacz, jaki ze mnie ekshibicjonista. Nie radzę sobie, nie radzę. Jestem slaby. Wróć.

cinoslaw : :

Kto tam u Ciebie jest? Komentarze (0)
20. grudnia 2008 00:16:00
linkologia.pl spis.pl

Idą święta - to zdanie pasuje jak ulał na początek mojego internetowego pisania. Nie wiem, po co zaczynam pisać tego bloga ... Chyba z braku laku. Słucham nowej Nosowskiej z tekstami Osieckiej. Jest jakaś dziwna siła w tej płycie. Smutek. Strach. Metafizyka. Idą święta - mój znajomy zawsze powtarzał, że to, co się powtarza musi być ważne. To pora zmierzchów czerwonych... To pora czarnych drzew... Boli mnie głowa i jestem w mieszkanu sam. Tak naprawdę piszę do Ciebie M. To już trzeci miesiąc. Już spakowałem Twoje ksiąki. Kupiłem sznur. Złowróżebnie brzmi to słowo w tej piosence... Sznur... Chce się zabić? Zostawił ją i ma myśli samobójcze. Smutna to pieśń. Kto tam u Ciebie jest? Kto tam u Ciebie jest? I tylko ten stuk, ten stuk w mej głowie. Idą święta. Kiedyś bliska odległość - 300 kilometrów. Trzy filiżanki i spodek. Dwa krótkie sny i ... złote tarasy. Rym. Zgrzypi ten rym, bo dzieląca nas odległość z dnia na dzień staje się nieprzejednaną odległością. Oddalamy się od siebie. Rozchodzą się nasze światy. Idą święta - mój kolega zawsze powtarzał... Kto tam u Ciebie jest? I ta Twoja winda... Najcudowniejsza winda na świecie. Kiedyś chciałeś mi ją kupić. Kogo dzisiaj wozi? Odwiedza Cię jeszcze starsza pani z sąsiedztwa? Nadal gotujesz postną grzybową? Kto tam teraz u Ciebie jest? Gdzieś w hotelowym korytarzu krótka chwila... I ten smutny glos... Ona wie, co śpiewa. Ostatnio mam dziwne wrażenie, że każda piosenka pisanan była z myślą o mnie. Madonna śpiewa o mnie, Doda kwili o mnie, z Nosowską to już w ogóle jakaś dzina zażyłość. Idą święta. I tylko ten stuk, ten stuk w mej głowie. Kto tam u Cieie jest? Kiedyś bliska odległość - nagle olbrzymieje... Oddalamy się. Wiesz o tym Ty. Wiem o tym ja. Smutna historia. Ten rym bardzo boli i nie pasuje. W głowie roje sobie, że byliśmy inni, że nie popełniliśmy tych wszystkich błędów, że byliśmy silniejsi. Zostało jeszcze trochę. Jeszcze jakieś kocham Cię o poranku. Jeszcze jakieś tęsknię. Jeszcze jakieś konwencjonalne ... zajebiście Cię potrzebuję, M. WRÓĆ. KIEDYŚ. Na końcu i tak zostaną pytania.

 

cinoslaw : :

Archiwum

Kalendarz

pn wt sr cz pt so nd
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930311234

Ksiega gości

Księga gości

Kategorie postow

Brak kategorii

apple | bez-zlotej-aureoli | wielka-grzybnia | ale-jaja | sorrow-girl | Mailing